Tytan jest metalem wysoce odpornym na korozję. Według danych termodynamicznych tytanu jest on niestabilny termodynamicznie. Jeśli tytan rozpuści się, tworząc Ti2+, jego standardowy potencjał elektrody będzie wysoce ujemny (-1,63 V), a jego powierzchnia będzie zawsze pokryta pasywną warstwą tlenku. W rezultacie stabilny potencjał tytanu przesuwa się w kierunku wartości dodatnich. Na przykład w wodzie morskiej o temperaturze 25 stopni stabilny potencjał tytanu wynosi około +0,09 V. Podręczniki i podręczniki chemiczne zapewniają szereg standardowych potencjałów elektrod odpowiadających reakcjom elektrod tytanowych. Należy zauważyć, że dane te nie są mierzone bezpośrednio i zazwyczaj są obliczane na podstawie danych termodynamicznych. Różne źródła mogą reprezentować kilka różnych reakcji elektrod, co powoduje różnice w raportowanych danych.
Dane dotyczące potencjału elektrody tytanu wskazują, że jego powierzchnia jest wysoce aktywna i zazwyczaj pokryta naturalnie utworzoną warstwą tlenku. Dlatego doskonała odporność korozyjna tytanu wynika z obecności na jego powierzchni stabilnej warstwy tlenkowej o dobrej przyczepności i właściwościach ochronnych. Stabilność tej naturalnej warstwy tlenkowej określa odporność tytanu na korozję. Tytan i stopy tytanu, w tym pręty, druty i blachy tytanowe, wykazują dużą odporność na korozję. Jednakże odporność na korozję może się różnić w zależności od gatunku, jak wspomniano w poprzedniej treści naszej witryny internetowej.
Teoretycznie stosunek P/B ochronnej warstwy tlenkowej musi być większy niż 1. Jeśli jest mniejszy niż 1, warstwa tlenkowa nie może całkowicie pokryć powierzchni metalu, w związku z czym nie zapewnia ochrony. Jeśli stosunek jest zbyt wysoki, naprężenia ściskające w warstwie tlenku wzrastają, powodując jej podatność na pękanie i utratę właściwości ochronnych. Stosunek P/B tytanu zależy od składu i struktury warstwy tlenku i zazwyczaj mieści się w zakresie od 1 do 2,5. Z tego podstawowego punktu widzenia folie z tlenku tytanu mogą mieć lepsze właściwości ochronne.
Gdy powierzchnia tytanu zostanie wystawiona na działanie atmosfery lub roztworu wodnego, natychmiast tworzy się nowa warstwa tlenku. Na przykład w temperaturze pokojowej warstwa tlenku w atmosferze ma grubość 1,2-1,6 nm i z biegiem czasu stopniowo gęstnieje. Po 70 dniach naturalnie gęstnieje do 5 nm. Po 545 dniach stopniowo wzrasta do 8-9 nm. Sztuczne ulepszanie warunków utleniania (takich jak ogrzewanie, stosowanie środków utleniających lub anodowanie) może przyspieszyć wzrost powierzchniowej warstwy tlenku, co skutkuje stosunkowo grubą warstwą tlenku i lepszą odpornością tytanu na korozję. Zatem anodowane i termicznie utlenione warstwy tlenkowe znacznie zwiększają odporność tytanu na korozję. Nasi klienci wykorzystali nasze tytanowe pręty i druty do stworzenia wielu podobnych produktów, potwierdzając ten kierunek.
Warstwa tlenkowa tytanu (w tym folia formowana termicznie i anodowana) zazwyczaj nie jest pojedynczą strukturą, a jej skład i struktura różnią się w zależności od warunków formowania.
pręt tytanowy
włókno tytanowe
tytanowa płytka elektrodowa
