W poszukiwaniu zrównoważonych i wydajnych rozwiązań transportowych pionierska grupa badaczy z Massachusetts Institute of Technology (MIT) podjęła przełomowe przedsięwzięcie. Koncentrują się na opracowaniu przełomowej technologii, która nie tylko może zrewolucjonizować transport i magazynowanie wodoru, ale także odgrywa kluczową rolę w dekarbonizacji długodystansowego transportu ciężarowego intensywnie wykorzystującego paliwa kopalne.
U podstaw tej innowacji leży koncepcja ciekłych organicznych nośników wodoru (LOHC) – grupy związków przeznaczonych do magazynowania i transportu energii. Te LOHC składają się z cząsteczek organicznych bogatych w wodór, posiadających niezwykłą zdolność absorbowania i uwalniania wodoru w sposób odwracalny. Ta wyjątkowa właściwość czyni je idealnym wyborem do przechowywania i transportu wodoru cząsteczkowego, oferując atrakcyjną alternatywę dla konwencjonalnych metod przechowywania wodoru.
Innowacyjne podejście MIT, za którym stoi William H. Green i jego zespół badawczy, ma na celu maksymalizację wydajności poprzez wdrożenie procesu odwodornienia na pokładzie ciężarówek napędzanych LOHC. Ta nowatorska strategia wykorzystuje ciepło odpadowe ze spalin silnika do napędzania procesu odwodornienia, uwalniając pełny potencjał LOHC w transporcie wodoru.
Oto opis procesu: Układ napędowy ciężarówki poddawany jest modyfikacjom, aby umożliwić uwolnienie pokładowego wodoru z LOHC. Ciepło odpadowe ze spalin silnika wykorzystywane jest do napędzania procesu odwodornienia w reaktorze wysokotemperaturowym. Reaktor ten stale otrzymuje bogaty w wodór LOHC ze zbiorników magazynujących paliwo.
Przed dotarciem do silnika część uwolnionego wodoru kierowana jest do palników, które dodatkowo podgrzewają reaktor. Ta metoda podwójnego ogrzewania optymalizuje proces odwodornienia, wykorzystując zarówno gazy spalinowe silnika, jak i dodatkowe ciepło palnika, zapewniając wydajną ekstrakcję wodoru z LOHC.
